Przyjęcie ucznia do szkoły w Polsce

Íslenskt heiti Íslenska – innritun í skóla í Póllandi

Każdego ucznia przybywającego/powracającego z zagranicy przyjmuje się do szkoły w Polsce na podstawie:

1) świadectwa (zaświadczenia) wydanego przez szkołę za granicą (szkołę w lokalnym systemie nauczania, szkołę europejską ) oraz ew. ostatniego świadectwa wydanego w Polsce,

 2) sumy lat nauki szkolnej ucznia.
Uczniowie polscy przebywający za granicą spełniają obowiązek szkolny i obowiązek nauki w szkołach kraju pobytu.

Decyzję o tym, czy zakres wiedzy ucznia w tych dziedzinach jest adekwatny do podstaw programowych obowiązujących w szkołach w Polsce, podejmuje w przypadku każdego ucznia dyrektor i nauczyciele szkoły, do której zgłosi się uczeń po powrocie z zagranicy.
Różnice programowe z zajęć edukacyjnych realizowanych w klasie, do której uczeń przechodzi są uzupełniane na warunkach ustalonych przez nauczycieli prowadzących dane zajęcia.
       Nie istnieją gotowe druki świadectw szkół polonijnych. Szkoły społeczne, szkoły sobotnie i punkty nauczania języka polskiego za granicą, tworzone m.in. przez lokalne organizacje polonijne, stowarzyszenia rodziców czy parafie, wydają własne świadectwa, zaświadczenia czy dyplomy potwierdzające kontakt ucznia z językiem ojczystym, znajomość treści nauczania w zakresie historii i geografii Polski, a także świadczą o odpowiedzialności ucznia i jego rodziców za edukację w zakresie przedmiotów ojczystych.